گزارش دهم

گزارش دهم

اعضای محترم انجمن صنفی کارگری کارگردانان سینمای مستند
دهمین گزارش هیئت مدیره به اطلاع می رسد

فهرست
دیدار با هیئت مدیره انجمن مستند سازان
دریافت ورودیه و پرداخت دیون
دریافت وتوزیع بلیط های جشنواره فیلم فجر
اطلاعیه بیمه تکمیلی
اساسنامه جشن مستقل
نمایش هفتگی فیلم در خانه سینما
آئین نامه عضو گیری انجمن صنفی
بیست دقیقه دیدار با وزیر محترم ارشاد
واکنش نسبت حذف فیلم مستند

دیدار با هیئت مدیره انجمن مستند سازان
اولین جلسه و دیدار مستقل دو هیئت مدیره در چهارشنبه ۲۷ دیماه ۹۶ در محل انجمن صنفی برگزار شد . در آغاز جلسه نمایندگان هردو انجمن بر لزوم شناسایی و احترام متقابل تأکید کردند و روی دستور جلسه صحبت شد.در مرحله دوم قرار شد که به سمتی حرکت کنیم که حرف هر دو هیأت مدیره یکی باشد. و اعضا در سر درگمی و نا آگاهی قرار نگیرند.همواره عدم آگاهی اعضاء انجمن مستند سازان نسبت به وقایع موجب قضاوت های نا عادلانه و عجولانه شده است. با این کار میتوان به سمت تصمیم های مشترک و همدلانه پیش رفت. ضوابط عضو پذیری انجمن صنفی به اطلاع انجمن مستند سازان رسید.در اینجا اعلام می شود که برای ورود اعضاء انجمن مستند سازان به انجمن صنفی هیچ مانعی وجود ندارد . اعضاء انجمن مستند سازان با تکمیل فرم ثبت نام که می توانند از هیأت مدیره و سایر اعضاء انجمن صنفی دریافت می کنند و امضاء فرم و با در دست داشتن کپی کارت ملی و صفحه اول شناسنامه به دفتر انجمن صنفی واقع در ساختمان شماره ۲ خانه سینما در خیابان وصال با هماهنگی قبلی مراجعه کنند.این افراد با نقص پرونده ثبت نام می شوند و همگی موظف به پرداخت ۵۰۰ هزار تومان مبلغ ورودیه هستند. نمایندگان انجمن مستند سازان ابتدا بر موضوع نمایندگی اصرار می ورزیدند اصرار بر آن بود تا لیست فراهم آمده از طرف انجمن مستند سازان بی قید و شرط پذیرفته شود. اما لزوم احراز هویت و تایید اساسنامه و امضاء درخواست کننده عضویت در پای فرم ثبت نام برای انجمن صنفی مانع چنین شکلی از عضویت است.هر کس علاقمند به عضویت هست با تماس و حضور در دفتر انجمن صنفی می تواند درخواست عضویت را تسلیم کند. بنابراین نمایندگی برای عضویت افراد فاقد اعتبار است نمایندگان دو انجمن به توافق رسیدند که افراد برای عضویت در انجمن صنفی فرم ورودیه را پر کنند و فتو کپی های شناسنامه و کارت ملی خود را ( به هر طریق) در اختیار دبیر خانه انجمن صنفی قرار دهند. مهمترین نکته در این اولین جلسه دیدار دو هیئت مدیره ، موضوع پرداخت حق عضویت و ورودیه است که نمایندگان انجمن مستند سازان اصرار داشتند که ورودیه پرداخت نشود و ما معتقد هستیم که افراد می توانند با طی مراحل فوق با اقدامات تخفیفه ( از جمله عدم معرفی نامه توسط سه عضو انجمن و دیده نشدن نمونه کار) به عضویت در آیند ولی تا زمانی که مانند سایر اعضای انجمن صنفی، ورودیه خود را پرداخت نکرده اند، بر مبنای اساسنامه تصویب شده توسط مجمع عمومی مؤسس و وزارت کار، مراحل عضویت آنها کامل نیست و کارت عضویت برایشان صادر نمی شود و بالتبع حق شرکت در مجمع عمومی را نیز نخواهند داشت. هیئت مدیره انجمن صنفی معتقد است که انجمن صنفی برای دریافت ورودیه، دو سند قانونی در اختیار دارد که عبارتند از:
الف – اساسنامه انجمن صنفی
ب- صورت جلسه مجمع عمومی مؤسس.
بنابراین هر گونه ادعایی. هرگونه پیشنهادی که گفته میشود در جلسه مذکور توسط یکی از اعضای هیئت رئیسه مجمع عمومی مؤسس، مطرح شده ولی به رأی عمومی گذاشته نشده و به عنوان سند در نیامده است و هر ذهنیتی خارج از این دو سند مبنای قانونی ندارد.
نمایندگان انجمن مستند سازان صورت جلسه ای تنظیم کردند که با بدیهیات مورد نظر نمایندگان انجمن صنفی وفق نداشت مورد پذیرش نمایندگان انجمن صنفی قرار نگرفت و امضا نشد. ما همچنان منتظریم که نمایندگان انجمن مستند سازان با پذیرش اصل پرداخت ورودیه، گفتگو را ادامه دهند.
دریافت ورودیه و پرداخت دیون
به استحضار می رساند حساب حقوقی انجمن به نام انجمن صنفی کار گری کارگردانان سینمای مستند استان تهران دربانک کار آفرین با شماره حساب ۰۱۰۰۹۱۰۰۱۴۶۰۸ افتتاح شده است و آماده دریافت ورودیه ۵۰۰ هزار تومانی انجمن است. شماره کارت مجازی انجمن نیز امکان پرداخت اینتر نتی و موبایلی را مهیا کرده است. شماره کارت : ۶۲۷۴۸۸۱۳۹۹۵۱۸۵۲۰ به نام انجمن صنفی کارگردانان سین. از کلیه اعضاء انجمن صنفی درخواست داریم تا نسبت به پرداخت ورودیه اقدام کنند.
واریز ورودیۀ پانصد هزار تومانی توسط اعضاء انجمن صنفی به بانک کار آفرین به صورت مستمر ادامه دارد. از این طریق هیئت مدیره قادر شده است برخی دیون خود از جمله طلب وکیل و طراح سایت را تأدیه کند. و از زیر دین آنها در آید. (آقای گلستانه ششصد هزار تومان بابت نگهداری سایت – تا شهر یور ماه آینده – به ما تخفیف دادند). همچنین به اطلاع اعضاء می رسد، وکیل ما برای تشکیل پرونده مالیاتی در سازمان امور مالیاتی و ثبت آرم و غیره قرار داد رسمی در محضر منعقد کرد. و موضوع ثبت انجمن ما در روزنامه رسمی کشور منتشر شد.
از آنجایی که گاهی تصور می شود حق عضویت سالانه انجمن صنفی ۵۰۰ هزار تومان تعیین شده است به اطلاع می رسانیم که: ورودیه در طول عضویت افراد فقط یک بار دریافت می شود. در برنامه سال دوم که در مهرماه ۱۳۹۷ به هیئت مدیره تقدیم شد، آمده است : “هدف ما این است که هیئت مدیره بتواند به کار های خدمات صنفی، تحقیقاتی، مشاوره ای وکارشناسی توسط کارگروه ها از جمله کارگروه عضو گیری، امنیت شغلی و فرهنگی، واستخدام منشی، حق الزحمه ای اختصاص دهد”. بنابراین بر مبنای سیاست مجانی نبودن همکاری ها، ورودیه ها در طول سال هزینه دستمزد همکارانی است که با انجمن همکاری می کنند. مبنای محاسبه این دستمزد ها توافقی با حد اقل اعتبار خواهد بود که در شکل حداقل هزینه های ایاب و ذهاب افراد تأمین شود. انجمن صنفی سیاستی مبتنی بر جمع آوری اعتبار زیاد ندارد. چرا که معتقدیم در آمد انجمن باید صرف اعضاء انجمن شود و در این خصوص در آینده طرح بودجه سالیانه انجمن را ارائه خواهیم کرد.
دریافت وتوزیع بلیط های جشنواره فیلم فجر
هیئت مدیره انجمن صنفی روز چهارم بهمن ماه ۱۳۹۶ طی نامه ای از مدیرعامل خانه سینما ۳۰۰ سری بلیط در خواست کرد که بین کارگردانان فیلم مستند تقسیم شود. هدف این بود که انجمن صنفی، یک بار دیگر نیز حسن نیت خود را در باره اعضای محترم انجمن مستند سازان به اثبات برساند. آقای غلامرضا کتال مسؤلیت دریافت و توزیع بلیط ها را بر عهده گرفتند و با کمک آقایان حسن بهرام زاده و بابک بهداد در دو روز بین اعضاء تقسیم شد. سهم انجمن مستند سازان نیز طی صورت جلسه ای ۱۹۲ سری بلیط به نمایندگان آن انجمن تحویل داده شد.
بیمه تکمیلی
در اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۷ مدت بیمه تکمیلی به پایان خواهد رسید . سال گذشته با رایزنی و پیگیری رئیس هیئت مدیره انجمن صنفی کارگری ، شرایط تمدید بیمه تکمیلی اعضای انجمن مستند سازان برقرار گردید. از آن جایی که مدیر عامل خانه سینما، رئیس هیئت مدیره انجمن صنفی را مورد خطاب قرار داد که سال آینده بیمه تکمیلی فقط به اعضاء انجمن صنفی داده خواهد شد، هیئت مدیره انجمن صنفی تا این لحظه به این تصمیم رسیده است که به اطلاع می رسد:
کلیه افرادی که تا کنون در انجمن صنفی تشکیل پرونده نداده اند و درخواست عضویت خود را بواسطه امضاء فرم ثبت نام تسلیم نکرده اند از خدمات بیمه خانه سینما بواسطه انجمن صنفی کارگردانان مستند محروم خواهند شد. به همین دلیل از کلیه اعضاء محترم انجمن مستند سازان که علاقمند به دریافت بیمه تکمیلی در سال ۱۳۹۷ هستند تقاضا می شود با دریافت و تکمیل فرم ثبت نام و ارائه کپی کارت ملی و صفحه اول شناسنامه و کپی کارت عضویت انجمن مستند سازان در انجمن صنفی ثبت نام کرده و تشکیل پرونده دهند.انجمن صنفی کارگردانان مستند مسئولیتی در خصوص کسانی که ثبت نام نکنند نخواهد داشت.
اساسنامه جشن مستقل
نمایندگان دو انجمن تهیه کنندگان و انجمن صنفی کارگردانان،در هیأت رئیسه جشن مستند پیش نویس اساسنامه جشن مستقل را فراهم آوردند که اینک در اختیار هیئت مدیره های دو انجمن قرار گرفته است. هیئت مدیره در حال بررسی اساسنامه است. بزودی دیدار مشترک دو هیئت مدیره برگزار خواهد شد.نمایندگان انجمن صنفی در هیأت رئیسه جشن مستقل مستند آقای محسن رمضان زاده و غلامرضا کتال و خانم مریم حق پناه هستند
آئین نامه عضو گیری
خانم مریم حق پناه دبیر انجمن مسئول پی گیری و نظارت بر حسن انجام نگارش اساسنامه عضو گیری بود.با پی گیری ایشان در چند جلسه اعضای کمیته عضو گیری در آخرین لحظات تنظیم گزارش دهم ، آئین نامه عضو گیری را تدوین کرده و توسط دبیر انجمن صنفی ( سرکار خانم حق پناه) در اختیار رئیس هیئت مدیره قرار دادند. آئین نامه در اولین جلسه هیئت مدیره تصویب و بلافاصله اجرایی خواهد شد. پیش نویس آئین نامه عضو گیری توسط آقایان حسین ریگی و تهامی نژاد فراهم آمده بود.

بیست دقیقه دیدار با وزیر ارشاد

بیست دقیقه دیدار با وزیر ارشاد

به دنبال مطرح شدن دیدار اصناف خانه سینما با وزیر محترم ارشاد، از اعضای محترم انجمن صنفی خواسته شد که نظریات خود برای این دیدار را دراختیار هیئت مدیره بگذارند و آقایان رضا حائری ، محمد جعفری و رئیس هیئت مدیره متن کتبی ارسال داشتند. برخی دیگر از دوستان نیز در صفحه تلگرام نظریات مفیدی ابرازکردند. روز ۲۸ دیماه ۱۳۹۶ هیئت مدیره انجمن صنفی و بازرس، در غیاب آقای حسین ریگی لادیز درموزه سینما با وزیر محترم ارشاد و مدیران آن وزارت خانه دیدار کردندو به درخواست رئیس دفتر وزارت خانه، متن زیر در اختیار دبیر خانه وزارت ارشاد قرار گرفت. که کتبی شده و تفصیل همان مباحث مطروحه در جلسه با وزیر است. رئیس هیئت مدیره در آغاز جلسه گفت اگر نشست های تخصصی آسیب شناسی سینمای مستند که دردیدار با رئیس سازمان سینمایی مطرح شد و ایشان بر آن تأکید کردند، تشکیل شده بود، نیازی به برگزاری این جلسه نبود . از این رو هر یک از اعضای هیئت مدیره ، بخش هایی از مسائل حرفه و سینمای مستند و پیشنهاد ها را برعهده گرفته ایم که بیان خواهد شد: توجه اساسی به جایگاه عینی و فراموش شدۀ زنان در ارگان ها و تشکیلات مستند سازی و موضوع وابسته بودن معیشت آنان به مستند سازی توسط سرکار خانم مریم حق پناه مطرح شد. توصیف وضعیت معیشتی دشوار مستند سازان و در خواست اختصاص بودجه برای طراحی و تشکیل صندوق بازنشستگی و بیمه بیکاری مستند سازان توسط آقای پژمان مظاهری پور عنوان گردید ، موضوع افزایش نقش حمایتی دولت در زمینه امنیت شغلی، بیمه ها/ تهیه قرارداد تیپ / طراحی بازار هایی برای فیلم مستند و نظارت بر هزینه شدن بودجه ها توسط آقای غلامرضا کتال مطرح شد، عدم تشویق به فاخر سازی از مقاله اقای رضا حائری اخذ شده بود. در پایان بازرس انجمن آقای مهدی باقری گفتند: اگر دولت حضورش را در تولید فیلم مستند کمتر کند و اجازه بدهد کارگردان به عنوان مولف از اثری که ساخته در طول سال درآمدی داشته باشد. همان درآمد کم که به عنوان حق تألیف به او داده می شود می تواند انگیزه برای کار و درآمدی برای معیشت اش باشد.
در زیر متن تفصیلی ارائه می شود:

بنام خدا

طرح پیشنهادی به وزیر محترم فرهنگ و ارشاد اسلامی برای اصلاح ساختار مستند سازی در کشور و توجه به مشکل معیشت کارگردانان سینمای مستند ایران

فهرست:
۱ – اهمیت فیلم مستند برای کشور
۲ – وزارت محترم ارشاد مفهوم گسترش در مرکز گسترش سینمای مستند را تعریف کند.
۳- لزوم تغییر برنامه و ساختار مدیریت امور مستند سازی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در شرایط اکران فیلم مستند
۴ – عدم تشویق به فاخر سازی
۵ – تقاضای واگذاری حق پخش فیلم به کارگردان فیلم در قرار داد های مرکز گسترش.
۶ – کمک به تأمین معیشت و امنیت شغلی در بخش خصوصی
۷ – خرید حق نمایش فرهنگی و خرید رایت فیلم خانه ای آثار مستند.
۸ – مشخص شدن رده شغلی و حقوق پایه مستند سازی
۹ – کمک موثر به تولید هنری و تجربی و علمی –و – تأسیس صندوق ملی فیلم مستند
۱۰ – نمایش فیلم مستند رایگان نیست
۱۱ – واگذاری بخشی از مسئولیت جشنواره سینما حقیقت به بخش خصوصی
۱۲ – جشنواره فیلم فجر
۱۳ – زنان مستند ساز

۱- اهمیت فیلم مستند برای کشور:
مملکت ما به فیلم مستند نیاز دارد. کشور نیاز دارد که تصویر واقعی زندگی امروز و تاریخ اش ثبت شود. کشور ما نیاز دارد که تاریخ تصویری و زیبا از مملکت خود بوجود بیاورد. برای این خاطر دولت چندین دانشکده و دانشگاه بوجود آورده است. هر سال مستند سازانی از دانشگاه ها فارغ التحصیل می شوند که چه بکنند؟ مستند سازان نقش های متفاوتی در جامعه بر عهده می گیرند. آنها برای تولید فیلم تبلیغاتی وفاخر تربیت نشده اند. آنها می توانند همچون مستند سازان روزنامه نگار صدا های گوناگونی را در مملکت قابل شنیدن کنند. آنها هنر ،علم و رؤیاهای عصر خویش را بازتاب می دهند پس این سرمایه عظیم ملی باید حمایت شود. در صورتی که واقعیت نشان می دهد مستند سازان بی دفاع اند. و این در قضیه فروش فیلم به خارج از کشور و اتهامات به مستند سازان بروز کرد. مستند سازان در قبال تولید خود بی حامی اند. در قبال بیکاری هیچکس در اندیشه این گروه اجتماعی نیست. و معلوم نیست حاصل کار مستند ساران یعنی تصویر به عنوان سرمایه عظیم ملی چگونه حفظ و نگهداری می شود و در معاملات فیلمیک با دنیا چه جایگاهی دارد؟
دولت هر ساله بودجه ای برای تولید فیلم مستند در کل بخش دولت ( تمام وزارت خانه ها و استانداری ها) اختصاص می دهد. تقاضای ما در بودجه بندی کل کشور این است که
برای شاداب سازی بخش خصوصی، وزارت خانه های تابعه دولت ( وروابط عمومی ها را) مکلف سازد که تمام پروژه های بزرگ ملی را با یاری بخش خصوصی مستند سازی کنند. و در هر پروژه یک کارگردان از این بخش در نظر گرفته شود.
همچنین دولت محترم لا اقل می تواند تلویزیون را تشویق کند که ضوابط و مسیر های خود برای تولید و خرید فیلم مستند از بخش خصوصی را به صورت علنی اعلام کند.

۲- وزارت محترم ارشاد، مفهوم گسترش در مرکز گسترش سینمای مستند را تعریف کند:
بنظر ما ا مر گسترش در وهله اول کمک به تولید فیلم های کوتاه ، نیمه بلند و بلند مستند است که به معیشت طیف وسیعی از مستندسازان مربوط میشود. در ثانی مرکز گسترش برای تولید فیلم مستند سینمایی برنامه ریزی کند و دست آخر راه نیل به یک مرکز ملی سینما را بپیماید و خصوصی سازی در امر مستند سازی باید در اهداف اصلی این مرکز باشد.
همچنین پیشنهاد می کنیم. برای مطالعه و آسیب شناسی فعالیت های این مرکز فرصتی به کارگردانان فیلم مستند داده شود.
در این شرایط نیز امیدواریم ، وزارت ارشاد، تصمیمات مرکز گسترش سینمای مستند وتجربی را منوط به مشاوره با انجمن های صنفی مرتبط با مستند سازی تعریف کند. در این متن همواره به نکاتی اشاره شده که نظر به آسیب شناسی مرکز گسترش دارد.
۳- لزوم تغییر برنامه و ساختار مدیریت امور مستند سازی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در شرایط اکران فیلم مستند:
در وضعیت فعلی، فاکتور تازه ای وارد معادلات تولید شده که با توجه به معیشت طیف وسیعی از مستند سازان باید مدیریت شود. با ورود فیلم های مستند به عرصه توزیع و اکران سینمای کشور شایسته است برنامه و ساختار مدیریت و بودجه تولید فیلم های مستند سینمایی مورد توجه تازه قرار گیرد و با عنایت بر معیشت طیف وسیعی از مستند سازان و نیاز به تولید مستند های پژوهشی کوتاه و نیمه بلند و بلندسینمایی، سیاست متوازنی اتخاذ گردد. از سویی در شیوه ای که اکنون فیلم مستند تولید می شود تهیه کننده و کارگردان و نویسنده و فیلمبردار و تدوین گر و پخش کننده فیلم مستند یک نفر است. چون بودجه ای برای این تخصص ها پیش بینی نمی شود و مدیریتی هم بر این شیوه غیر حرفه ای نظارت نمی کند. بهتر است در مورد برنامه وهدف مرکز گسترش سینمای مستند تجدید نظر کرد و بخش موازی آن در سینمای جوان هم حذف شود .
۴- عدم تشویق به فاخر سازی:
فاخر سازی را در امر سینمای مستند بی معنی میدانیم. زیرا بخش عمده ای از بودجه متعلق به معیشت مستند سازان را می بلعد. آنچه از سینمایی به اصطلاح فاخر برداشت می‌شود بیشتر به کارت پستال‌سازی از فرهنگ بومی و یا معضلات اجتماعی و تولید فیلم‌هایی با نگاهی به شدت شهری زده و توریستی از میراث فرهنگی و آداب رسوم ایران می‌ماند. بنظر ما همه فیلم های مستند باید با برآورد واقعی تولید شوند و نه برآورد تحمیلی. بسیاری از فیلم های به اصطلاح فاخر سینمای مستند ما که به آنها استناد می شود، در نحوه تولید و یا کیفیت تولید آنها هیچ فخری وجود ندارد. به دلیل گستره سینمای مستند و سلایق گوناگون درخواست داریم بحث فاخر سازی در سینمای مستند با بودجه حرفه ای به سازمان هایی چون بنیاد سینمایی فارابی سپرده شود. بودجه ناچیز مرکز گسترش را صرف فاخر سازی نکنید.

۵- تقاضای واگذاری حق پخش به کارگردان فیلم در قرار داد های مرکز گسترش:

مرکز گسترش بودجه دارد و در سالیان گذشته فیلم های مستند کوتاه ، میان مدت وبلند مستند ارزان قیمت و خوب نیز تولید کرده است. اما در مواردی وقتی فیلم را می فروشد یا بنمایش میگذارد شکایاتی وجود دارد و یا برای تهیه کنندگانی که خود می خواهند فیلم هایشان را به فروش برسانند مشکل ایجاد می شود.
مرکز گسترش مکلف است بدون امضا و پرداخت حقوق کارگردان نتواند فیلم را بفروشد یا بنمایش در آورد. با وجود این پیشنهاد می کنیم، مرکز گسترش حق پخش فیلم را به تهیه کننده و کارگردان متقاضی واگذار کند تا باتکیه بر قابلیت های شخصی ، برای محصول خودش بازاریابی کند. قراردادهای مرکز گسترش با کمک ومشاوره صنوف مستند٬ می‌توانند اصلاح شوند و از شکل پیمانکاری به شکل قراردادهای نوین فرهنگی با رعایت حقوق کارگردان و مؤلفین آثار تبدیل شوند.
۶- کمک به تأمین معیشت و امنیت شغلی در بخش خصوصی وافزایش در صد سهم حق بیمه تامین اجتماعی مستندسازان.

عده ای مستند ساز در ایران زندگی میکنند. شغل این افراد مستند سازی است. وقتی این افراد فیلم نمی سازند درآمدی برای معیشت ندارند . وضعیت بد اقتصادی و بیکاری موجب گسترش فقر در میان مستند سازان شده است. تولید فیلم مستند در ایران اقتصادی نیست. مستند سازان هم نیاز به صندوق های حمایتی دارند . همچنین به دلیل آنکه بازار فروش مستند در ایران محدود است ما نیاز به بازار های جهانی داریم. انسداد فروش فیلم به شبکه های جهانی در شرایطی که در داخل نیز بازار وسیعی برای خرید فیلم وجود ندارد، مستند سازان را با مشکل معیشتی مواجه ساخته است. فیلمسازان ما باید این امکان را داشته باشند که آثار خود را به شرکت ها وشبکه های جهانی بفروشند. وزارت ارشاد می تواند کمیته ای را مأمور رسیدگی به این موضوع کند.
تا آنجا که می دانیم روابط عمومی ها، تولید فیلم هایشان را به مستند سازان بخش خصوصی نمی سپارند. از آنجایی که انجمن های صنفی منضبط به ضوابط قانونی هستند، از دولت محترم انتظار دارند که اعضای صنوف در عقد قرار داد تولید در بخش های متعلق به دولت در اولویت قرار بگیرند و ضوابطی در مناقصه های دولتی به نفع معیشت مستند سازان بخش خصوصی وضع و اجرا شود.

۷- خرید حق نمایش فرهنگی و خرید رایت فیلم خانه ای آثار مستند
مرکز گسترش دارای فیلمخانه مستند است. فیلم خانه ملی ایرانهم در این مورد مسئولیت دارد. اما هیچ کدام برای نگهداری فیلم های مستند، رایت بخش خصوصی را نمی پردازند. فیلم خانه ملی فیلم های مرکز گسترش را می خرد. ولی فیلم های بخش خصوصی ، دارای مشکلات پروانه مالکیت فیلم هاست که باید راه حلی برای شرایط موجود پیدا شود. با وجود این نمی دانیم که فیلمخانه ملی ایران کدام فیلم مرکز گسترش را خریده و آیا به شریک آنها حقوقی پرداخت شده است یانه؟

۸- مشخص شدن رده شغلی و حقوق پایه مستند سازی (حد اقل دستمزد)
از وزارت ارشاد انتظار داریم که حقوق و دستمزدی را که از طریق اصناف مستند سازی سالیانه اعلام میشود را به رسمیت شناخته و ادارات تحت مدیریتش را ملزم به رعایت حقوق و دستمزد کارگردانان مستند کند. همچنین برای مستند سازان رده شغلی در نظر گرفته شود. تعیین حقوق و دستمزد و مشخص شدن رتبه بندی کارگردانان مستند با همکاری کارشناسان حقوقی وزارت ارشاد امکان پذیر است.

۹ – کمک مؤثر به تولید هنری، تجربی و علمی- و- داشتن صندوق ملی فیلم مستند.
گرانت ها(grant) برای رشد سینما از جنبه هنری اختصاص می یابند تابه حال سه پیشنهاد برای اصلاح نقش دولت ارائه شده است . اولین اش پیشنهاد تعیین حد سرمایه گذاری دولت بود که در سال ۱۳۹۳ از جانب انجمن مستند سازان پیشنهاد شد که دولت در بودجه عمومی بودجه خاصی را برای مستندسازی اختصاص دهد. مقدار معینی از آن به بخش دولت اختصاص یابد و مابقی به بخش خصوصی تعلق بگیرد . این نظریه دولتی سازی سینما و شبه یارانه دهی و فانتزی بنظر می رسید و هیچگاه عملی نشد. در عین حال ما از دولت محترم می خواهیم که مستند سازان را در تولید هنگفت مستند سازی پروژه های عمرانی اش برخوردار سازد.
دوم صندوقی که در مرکز گسترش براه افتاد. موضوع طرح های برگزیده در مرکز گسترش بوجود آمد و اجرایی شد و چهارتا فیلم هم با طرح های برگزیده تولید شد و افرادی هم فیلم هایی برای آن صندوق ساختند.
سوم : در برخی کشور ها مانند کانادا صندوق grant وجود دارد. این کمک مالی یا هدیه فقط برای فیلم های هنری و تجربی و یا پژوهش های دراز مدت مردمنگاری به کارگردان داده می شود و نه به تهیه کننده صاحب دفتر. دولت سالیانه میزان این گرانت (به دو نوع آثار هنری یا آوانگارد ) را تعیین می کند و می گوید که چه نوع فیلم هایی ( تبلیغاتی، فاخر، مصاحبه ای، گزارشی و…) مشمول این گرانت یا کمک بلا عوض نخواهد شد.
در ایران تشکیل صندوق های حمایتی در امور مختلف چند سالی است که مورد توجه دولت قرار گرفته است. اگر علاقه ای به توسعه و گسترش سینمای مستند وجود دارد . تأسیس صندوق ملی حمایت از تولید و پخش سینمای مستند یکی از راهکار ها است. طراحی صندوق در طرحی جداگانه میتواند تقدیم شود. این صندوق بخش مهمی از بیکاری مستند سازان را کم می کند و کار دولت سبک تر می شود. در این صورت حضور واحد تعیین کننده ای چون مرکز گسترش می تواند تبدیل به واحدی بالنده و تأثیر گذار در بدنه سینمایی کشور باشد.

۱۰ – نمایش فیلم مستند رایگان نیست:
بدیهی است که فیلم باید به فروش برود تا بتواند خرج خود را بدست آورد فیلم موفق می فروشد و فیلم نا موفق خیر. این قائده برای سینمای داستانی همواره رعایت شده و می شود. اما چرا سینمای مستند از آن بهره ای نبرده است؟ ما مستند سازان چرا نباید از پخش فیلم هایمان درآمدی نداشته باشیم؟ مستند سازان میخواهند فضایی برای فروش فیلم خود داشته باشند و فضای مصرف برای فیلم های مستند بوجود آورند. در همین خصوص یک سال پیش کمپینی توسط مستند سازان تشکیل شد و به امضاء بیش از یک هزار نفر رسید. در این کمپین افراد مختلف با مشاغل متعدد اعلام کردند که حاضرند برای دیدن فیلم مستند پول پرداخت کنند. اما عده ای با منافع و یا دید گاه های نا مشخص در سر راه این دیدگاه مانع ایجاد می کنند.

۱۱- واگذاری بخشی از مسئولیت جشنواره سینما حقیقت به بخش خصوصی:
مرکز گسترش با نوع قرار دادی که هنگام دریافت فیلم ازشرکت کنندگان به امضا می رساند، وظایفی را بر عهده دبیر جشنواره قرار داده که بعضا به نفع جشنواره و مستند سازان نیست. از جمله این که هیئت انتخاب فیلم هایی را انتخاب کرده ولی دبیر جشنواره ، آن ها را کنار گذاشته است. در این موارد پاسخ گویی وجودندارد و موجب نارضایتی می شود.
پیشنهاد می شود برای ایجاد فضای بی طرفی و تحرک اصناف در جشنواره سینما حقیقت دبیر جشنواره تنها دبیر باشد و بخش های داوری و انتخاب در چهار چوب قوانین کشور به اصناف سپرده شود.

۱۲ – جشنواره فیلم فجر:
جشنواره فجر جشن ملی سینمای کشور است. سینمای مستند بخشی از سینمای کشورمان است. پس باید سینمای مستند سهمی از جشنواره فجر داشته باشد. ما میخواهیم بخش مستند به جشنواره فجر باز گردد. یازده فیلم مستند در طی یازده روز آیینه وقایع اجتماع و محیط زیست و میراث فرهنگی والتهابات و امید ها و ناامیدی های ملت ایران باشد. این حق ضایع شده و مسلم سینمای مستند کشور را باز گردانید.

۱۳ – زنان مستند ساز:
مستند سازان زن تقریباً بیکار هستند. زنان مستند ساز در هیأت های داوری و انتخاب جشنواره های ملی جایی نداشته اند.چرا؟ از طرف دیگر وقتی می خواهند به زنان مستند ساز کار بدهند بحث کیفیت را پیش می کشند. بحث کیفیت برای تمام فیلم های مستند در حوزه های مختلف چگونه رعایت می شود؟ معیار های کیفی ما چیست و چگونه باید رعایت شود که در خصوص زنان دقت دیگر و بیشتری را می طلبد ؟ تعداد زنانی که در طول سال کار میکنند و موفق به عقد قرار داد می شوند محدود است. زنان مستند ساز سالها بیکار می مانند و حضور شان، تشریفاتی شده است. جامعه رو به تحول و پر بحران ما نیاز دارد واقعیت هایی را ببیند که تنها زنان مستند ساز قادرند آن را به تصویر بکشند. درخواست ما اینست که سهمی برای فعالیت زنان مستند ساز در نظر گرفته شود. ما میخواهیم فضایی فراهم شود که زنان مستند ساز بتوانند در زمینه تحقیق و ساخت فیلم مستند و در جشنواره ها وشوراهای تخصصی در امور زنان فعالیت و اشتغال عینی و مداوم داشته باشند. اینک در شورای مستند مرکز گسترش یک زن فیلمساز نداریم و چرا نباید داشته باشیم. درخواست زنان مستند ساز اینست که بودجه ای برای امور زنان مستند ساز در نظر بگیرید و از قدرت زنان در امور سینمای مستند استفاده کنید.( با تقدیم احترام انجمن صنفی کارگری کارگردانان سینمای مستند)
واکنش نسبت به حذف فیلم مستند
هیئت مدیره انجمن صنفی در دیدار مشترک دو انجمن( تهیه کنندگان و کارگردانان در ۳/۴/۹۶) بارئیس سازمان امور سینمایی گفتندکه سینمای مستند نیازمند فضا سازی های توسعه ای است و به وزیر محترم ارشاد نیز گفتند که ما میخواهیم بخش مستند به جشنواره فجر باز گردد. هیئت مدیره انجمن صنفی در اعتراض به حذف فیلم مستند از دایره داوری سی و ششمین جشنواره فیلم فجر و در دفاع از سینمای مستند، نامه ای سرگشاده به وزیر محترم فرهنگ و ارشاد اسلامی ارسال کرد که روز ۲۸ بهمن ماه ۶۹ توسط خبرگزاری ها نیز انتشار یافت.

ارسال یک نظر